Erica

Erica

“Heb je iets te vragen?” hoorde Erica van Vugt van haar oplettende, hulpvaardige en (toen nog) kritische buurman, toen zij voor het eerst de straat in reed, om een aangeboden woning te bekijken. Een mooie toonzetting voor 11 jaar woonplezier aan de Laurusstraat. “Een wat oudere buurt. Veel mensen wonen hier al zo’n 50 jaar, er lijkt niet zoveel doorstroming te zijn.”

“Ik zit nu even zonder werk, dus heb ik wat meer tijd voor mijn zieke buurman”

“Van mijn moeder leerde ik om klaar te staan voor de buren. Zelfs nu zij 86 is, bezoekt ze nog steeds de ‘nooddruftigen’. Ik groet, net als zij, mensen, heb belangstelling, stel vragen. Mijn buren staan ook klaar voor mij. Toen ik pas een jaap in mijn hand had, reed de buurvrouw me naar het ziekenhuis.”

“Ik zit nu even zonder werk, dus heb ik wat meer tijd voor mijn zieke buurman”, zegt Erica, “hij komt net uit het ziekenhuis en herstelt van een dubbele longontsteking. Hij heeft weinig familie, is de hele dag alleen. De thuiszorg komt vier keer per dag langs. En ik geef hem aandacht, doe praktische dingetjes voor hem. Toen ze pas een zuurstofapparaat voor hem kwamen bezorgen, was het handig dat er iemand was om instructie te krijgen zo’n ding te bedienen.”

Is het zorgen voor de buurman een burentaak? Erica denkt: “In deze buurt verwachten ze het van bovenaf. Hij heeft thuiszorg, het is allemaal goed geregeld. Af en toe komt er ook iemand uit de straat hem een maaltijd bezorgen. Een beetje ongecoördineerd. Eigenlijk zou je vanuit de thuiszorg een case-manager op zo’n man moeten zetten. Ik weet niet of het mij lukt, als ik het ga regelen als buurvrouw. Vanuit een instantie zou je de buren bij elkaar kunnen roepen. Dan zou ieder zijn verantwoordelijkheid kunnen nemen/ krijgen. Hij heeft in deze straat een prima sociaal netwerk, maar met afspraken heb je zicht op wat er wel en niet gedaan wordt!”

Terug naar Ervaringen