Fokkemijn

fokkemijn1Fokkemijn woont bijna tien jaar in de Gerrit van Stellingwerfstraat. “Ik wilde een tuin met huis. Mijn wensen: op loopafstand van station en binnenstad. Zo kwam ik in het Soesterkwartier. Wat een diepe tuinen zag ik daar! Ik ben echt trots op mijn wijk en woon er met groot plezier.”

De buurt verandert met het plantsoen bij de Puntenburgerlaan en het Eemplein. “Het wordt hier steeds mooier!” Fokkemijn werkt bij de gemeente, en ook in haar vrije tijd zet ze zich in voor de stad. Zo organiseerde zij ‘Sofie aan tafel’ en dacht als omwonende mee over de inrichting van het plantsoen.

“Als je oog hebt voor de ander, ontdek je iets moois”

“Mijn buren verwelkomden mij met een kaartje toen ik hier kwam wonen. Dat vond ik zo lief. Door zo’n gebaar voel je je meteen thuis. In het begin woonde ik alleen. Naast mij dealden ze. Er was veel lawaai, gedoe en dreiging. We hadden een telefoonketting en ik mocht mijn buren bellen als er wat was, ook ‘s nachts. Dat gaf een beschermd gevoel.” Je veilig en prettig voelen in je buurtje: daar gaat het voor Fokkemijn om. “Ik kom niet vaak bij mijn buren over de vloer. Maar als er wat is, kan ik bij ze terecht.”

“Samen met buurtgenoten organiseerde ik voor de straat een barbecue en kindermiddag. Met mijn buren borrelen we elk jaar tot diep in de nacht op straat. Daaruit zijn vriendschappen ontstaan. Als je elkaar kent, zoek je elkaar sneller op als het nodig is. Dat vind ik mooi om te zien.”

“Wie zijn eigen tuintje wiedt, ziet de bloempjes van de ander niet”, is Fokkemijn’s motto, “Als je oog hebt voor de ander, ontdek je iets moois. Doordat je ziet dat iemand wat nodig heeft, kun je van waarde zijn, hoe groot of klein dat ook is. Een glimlach is soms al genoeg!”

Terug naar Ervaringen